
Aku bagitahu dekat ayah aku nak nikah, ayah meng4muk. Sebabnya aku takde IC, takde sijil lahir. Tarikh lahir aku pun mak ayah aku tak ingat. Teman lelaki aku tolong bawak aku pergi JPN, buat ujian DNA. Harini, ayah halau aku sebab aku lebihkan teman lelaki…
#Foto sekadar hiasan. Assalamualaikum min, sebelum tu aku nak minta maaf sebab kisah aku bukan kisah hal pasangan suami isteri tapi lebih kepada keluarga aku. Harap min hide profile aku ya. Aku cuma nak minta pendapat dan kata kata semangat saja min sebab aku tengah down sangat sangat. Nak buat apa – apa semua tak boleh.
Umur aku 22 tahun. Mak ayah aku tak nikah. Lepas tu masa lahir dia tak daftar aku dekat JPN. Bila aku dah besar ni baru aku tahu aku tak ada IC, tak ada surat beranak. Senang cerita ayah aku tak pernah kisah pun pasal aku. Tak pernah ambil tahu pun.
Sekolah tak ada, belajar agama pun tak ada. Masa aku kecil aku duduk dalam hutan, tak ada elektrik. Nasib ada orang bagi rumah buruk – buruk, boleh juga aku duduk dengan mak aku dan adik – adik aku. Mak aku jenis tak pandai apa – apa min.
Tak pandai tulis, tak tahu apa – apa. Jenis polos macam tu. Aku tahu aku tak ada IC pun masa umur aku 18 tahun sebab masa tu ada lelaki minat aku, dia ajak aku kahwin. Bila aku cakap dekat ayah aku, ayah aku marah aku. Dia salahkan aku sebab bercinta. Dia kata belum masanya lagi. Lepas tu baru dia buka cerita satu satu.
Aku tak kisah min. Cuma aku kesal sangat – sangat sebab ayah aku tak pernah jadi matang, tak pernah fikir nak uruskan IC aku tu macam mana. Pernah aku dengan teman lelaki aku pergi JPN tanya macam mana prosedur dia. Pihak JPN kata kena mak ayah buat sendiri.
Ingat tarikh lahir ada kad hospital. Tapi min semua kad hospital, buku merah, tarikh lahir semua tak ada. Hilang. Bila aku tanya ingat tak tarikh lahir, mak ayah aku tak ingat apa pun. Nampak sangat tak kisah. Dia salahkan aku sebab aku tak ingat tarikh lahir sendiri.
Lepas tu min ayah aku marah aku bila aku berontak. Aku kata aku pun nak hidup macam orang lain juga. Nak ada IC, sekolah, boleh jadi polis, doktor ke. Nak juga merasa zaman kanak – kanak. Tapi ayah aku kata aku pandai bercakap saja, usaha tak ada. Salah aku ke min? Salah aku ke sebab tak ada IC semua ni?
Mak kandung aku duduk sekali dengan aku. Tapi setiap kali g4duh dia akan salahkan mak aku sebab tak uruskan IC kami. Dia akan cakap macam – macam dekat mak aku. Mak aku tu polos. Macam mana dia nak uruskan kalau baca pun dia tak reti.
Kalau ajak dia buat, dia buat min. Tapi ayah aku yang tak ada usaha nak buat. Memang dia nak tengok anak – anak dia susah agaknya. Kadang – kadang aku kemurungan min bila tengok orang sebaya aku semua dah berjaya. Ada kereta, ada kerja, ada kawan, ada yang dah kahwin, dah ada anak.
Sedangkan aku 22 tahun masih tak tahu nak buat apa. Nak cari kerja susah. Aku nak pergi hospital pun susah. Tak ada apa aku boleh tunjuk dekat hospital sebagai bukti aku orang Malaysia. Setakat ada parut BCG dekat lengan saja min.
Masa aku kecil ayah aku kuat berjoIi dengan perempuan sana sini. Dia tinggalkan aku dengan adik – adik aku dekat rumah buruk tu. Mak aku kutip besi jual untuk beli beras makan dengan ikan masin. Masuk hutan sebab nak cari sayur sayur macam kangkung, pucuk paku. Sedangkan ayah aku balik rumah mandi, lepas tu keluar. Atau balik rumah membebel marah – marah.
Bila depan kawan – kawan dia, dia sorok semua tu. Dia pandai tipu. Cakap anak dia sekolah dan macam – macam lagi. Sebab ayah aku jenis jaga aib muka dia. Malu kalau orang tahu anak dia tak sekolah. Sebab tu juga dia tak daftar dekat JPN sebab dia takut kena tangkap dan takut kena denda.
Aku jumpa dengan ketua kampung min. Teman lelaki aku p4ksa cerita dekat ketua kampung, mana tahu boleh tolong. Ada seorang pakcik ni kata dia boleh tolong. Aku berserah saja kalau dia boleh uruskan. Teman lelaki aku keluarkan duit untuk uruskan semua tu. Nak harap ayah aku, dia bagi saja seribu ringgit lepas tu hal lain – lain dia kata pandai – pandai uruskan.
Aku dengan teman lelaki aku berusaha uruskan tapi susah min. Prosedur dia kena angkat sumpah, ambil DNA lagi. Memang makan masa tapi sekarang pakcik tu teruskan lagi usaha dia nak tolong aku dengan adik – adik aku. Alhamdulillah kalau siap nanti aku tak akan lupa jasa pakcik tu.
Hari ni ayah aku halau aku dengan mak aku sebab aku lebihkan teman lelaki aku dari dia katanya. Mak aku pun apa – apa panggil teman lelaki aku. Suruh teman lelaki aku uruskan semua benda. Ayah aku tak puas hati bila kena layan macam tu. Dia kata aku macam dah berlaki. Apa – apa aku dahuIukan teman lelaki aku. Salah aku ke min?
Kalau dari awal aku boleh nikah, dah lama aku nikah. Aku pun tak nak lama – lama bercinta. Teman lelaki aku tu pun serius dengan aku. Sekarang aku kembali kemurungan lagi. Aku ada sepupu, ada pakcik, makcik, tapi aku tak pernah cerita masalah aku dekat mereka sebab nak jaga aib muka ayah aku. Tak nak orang kampung tahu masalah keluarga aku. Terp4ksa aku menipu min.
Setiap kali orang tanya aku sekolah mana, ada SPM ke tidak, aku terp4ksa menipu. Setiap kali orang tanya, setiap kali tu juga muka aku berubah. Sedih. Aku selalu elak kalau orang ajak borak pasal sekolah. Malu sangat. Apa aku buat semua salah min.
Tapi ayah aku boleh buat depan aku. Depan aku dia ber papa mama dengan perempuan lain. Sedangkan mak kandung aku dia maki – maki, sumpah seranah. Depan mak aku pun dia boleh bertepuk tampar. Bila aku terikut apa dia buat, dia kata aku anak tak dengar cakap, tak hormat orang tua. Nak bermesra dengan lelaki bukan suami depan dia.
Aku nak pergi mana – mana pun aku minta izin dia. Kalau dia tak bagi aku tak pergi. Tapi aku tetaplah bercakap dengan dia walaupun dia marah. Tadi ayah aku halau aku dengan mak aku sebab aku tak dengar cakap dia. Dia kata dia malu orang kampung cakap bila aku dengan teman lelaki aku nak nikah.
Orang surau tanya bila nak nikah. Dia kata baik aku berambus daripada dia ada anak macam aku. Aku tak buat benda bukan – bukan min. Selain pergi kedai beli barang, pergi berjoging, semua aku buat dengan teman lelaki aku sebab aku tak ada kawan sebaya.
Kalau ada pun ayah aku tak bagi berkawan sebab dia kata kawan aku tak elok. Sampai aku terp4ksa putus kawan. Bukan nak banggakan orang luar tapi teman lelaki aku sanggup tunggu aku bertahun – tahun sebab nak kahwin dengan aku.
Dia bersusah payah tolong aku uruskan IC. Tolong mak aku bab duit dan barang dapur. Kalau tak ada dia hulur, hampir semua keperluan aku dia tanggung min. Aku selalu terfikir kalau aku boleh kahwin dengan dia mesti hidup aku bahagia sekarang.
Aku ada s4kit min. Pernah periksa hospital, aku ada fibroid dua sentimeter. Masa tu aku pergi hospital kena cop w4rga asing. Kena bayar beratus juga dekat kaunter sebab nak periksa saja. Padahal kalau ada IC bayar satu ringgit saja min.
Betapa sedihnya aku masa tu. Lepas tu doktor suruh aku buat pemeriksaan setiap bulan. Aku tak buat dah sebab takut kena bayar, takut orang hospital persoal kenapa tak ada IC. Sekarang aku tak tahu fibroid tu dah besar mana. Bulan puasa hari tu aku mula batuk tak henti – henti sampai sekarang.
Aku tak periksa lagi sebab batuk tak berhenti. Aku ada cari maklumat sendiri tapi semua tunjuk macam jangkitan paru – paru. Aku risau min. Sekarang aku tak tahu nak mengadu dekat siapa. Bila pergi periksa pun ayah aku tak nak masuk sekali.
Dia suruh aku urus sendiri atau suruh mak aku saja yang jawab. Dia tolong hantar lepas tu tunggu dalam kereta. Esok aku nak cari rumah sewa sebab dia dah halau aku. Tapi kalau aku keluar mungkin aku tak dapat jumpa adik – adik aku.
Kalau aku tak keluar aku str3ss hari – hari kena marah. Bila aku buat kerja rumah dituduh tak buat. Tapi bila perempuan dia buat sikit, sampai habis dia puji melangit. Dia marah aku sebab lebihkan orang luar, tapi dia pun sama. Jangan kecam aku ya semua. Aku cuma minta pendapat apa patut aku buat. Taip sambil menangis bila kenang nasib macam ni min. Terima kasih admin.
Ulasan pembaca :
Siti Rohana Abd Rahman : Pandai adik menulis walaupun tak pergi sekolah. Yang pergi sekolah pun makcik tak faham apa mereka tulis. Kalau ayah adik jenis ayah yang berguna mesti adik sudah menjadi permata yang bersinar. Makcik doakan semoga urusan adik dipermudahkan.
Mohd Salri Aziz Salamun II : Sedihnya. Aku pun seorang ayah, ayah kepada dua orang anak gadis. Tapi ayah awak ni memang ayah yang tak bertanggungjawab. Lebih baik m4ti daripada terus hidup begitu.
Dah baca, jangan lupa komen dan share ya. Terima kasih! Hantar kisah anda di sini -> https://hai.mehbaca.com/submit/
PERHATIAN : Pihak admin tidak akan bertanggungjawab langsung ke atas komen – komen yang diberikan oleh pembaca. Pihak admin juga tidak mampu untuk memantau kesemua komen yang ditulis pembaca. Segala komen adalah hak dan tanggungjawab pembaca sendiri.